Author: Ahmad-pc

بسم الله الرحمن الرحیم

موضوع:
اختلالات تیک
ب
ب

گردآورندگان:
مهين فاتحي نيا
شهريور ماه 93

بیمارستان واسعی سبزوار

نمود. لرزش ها، ادا و اطوار و اختلالات حرکتی (کوبیدن سرو حرکات بدن به جلو و عقب ) نیز باید از اختلالات تیک افتراق داده شود.
درمان: نخستین گام در تعیین مناسب ترین شیوه درمانی بررسی کارکرد کلی کودک یا نوجوان است درمان باید با آموزش جامع خانواده شروع شود به طوری که کودک مبتلا ندانسته بخاطر رفتار های تیک تنبیه نشود. مداخلات دارویی در سرکوب تیک تا حدودی موثراند واز مداخلات رفتاری نظیر فنون وارونه سازی عادت استفاده می شود. تا کودکان و نوجوانان مبتلا از تیک های خود آگاهی بیشتری پیدا کند و حرکت ارادی را شروع کنند که تیک ها را خنثی کند. فنون رفتاری از جمله آرامسازی ممکن است در کاهش استرس هایی مفید باشد که ممکن است موجب تشدید اختلال توره شوند.

مشهور ترین و شدید ترین اختلال تیک سندروم ژیل دولاتوره است که اختلال توره نیز نامیده می شود. اختلال توره شامل تیک های متعدد حرکتی و یک یا چند تیک صوتی است که بارها در طول روز تقریبا هرروز یا متناوباً بروز کرده وممکن است بیشتر از یک سال دوام داشته باشند. در اختلال توره تیک های اولیه در ناحیه ی صورت وگردن است باگذشت زمان تیک ها به قسمت های پایین تر بدن نیز گسترش می یابند.
تشخیص افتراقی: تیک ها را باید از سایر اختلالات حرکتی (حرکات دیستونیک، کره ای شکل، میو کلونیک) و بیماری های عصبی که اختلالات حرکتی از خصوصیات آنهاست (پارکینسون) تفکیک

آنتاگونیست دوپامین تیک ها را فرونشانده وعواملی که فعالیت دوپامینیرژیک مرکزی را افزایش می دهد، سبب تشدید تیک ها می شوند.
مواد افیونی درون زاد ممکن است در بروز اختلالات تیک واختلال وسواسی جبری نقش داشته باشد.
3-عوامل ایمنی شناختی و متعاقب عفونت: یک فرآیند خود ایمنی که ثانویه به عفونت های استرپتوکوکی است به عنوان مکانیسم احتمالی ایجاد کننده اختلال تیک مطرح است.
تشخیص و خصوصیات بالینی : در تشخیص اختلالات تیک سابقه تیک های حرکتی متعدد وبروز حداقل یک تیک صوتی در مقطعی از اختلال ضروری است. تیک ها باید بارها درطول روز و تقریبا هرروز متناوبا بروز کرده و ممکن است بیش از یک سال دوام داشته باشند. سن متوسط شروع تیک ها هفت سالگی است ولی ممکن است حتی در دوسالگی نیز آغاز شود. شروع باید پیش از سن 18 سالگی باشد.
شایع ترین انواع تیک ها: 1-تیک های ناحیه سرو صورت 2- تیک های ناحیه های دست ها وبازو ها 3- تیک های ناحیه تنه و اندام های تحتانی 4- تیک های دستگاه تنفسی و گوارشی.
شایع ترین تیک اولیه چشمک زدن است که متعاقب آن تیک سر یا شکلک در اوردن بروز می کند.
آزمایش تشخیص خواصی برای اختلال تیک وجود دارد ولی بسیاری از بیماران مبتلا به این اختلال به یافته های الکتروآنسفالوگرافی نابه هنجار دارند.

تعریف: حرکات یا آواگری های غیر طبیعی هستند که اغلب عضلات صورت و گردن را درگیر می کنند مانند چشمک زدن، حرکات ناگهانی سر، شکلک های دهانی یا تکان دادن سر، در هم کشیدن بینی، بالا بردن ابروها، پلک زدن و .....
تیکهای صوتی معمول عبارتند از: صاف کردن گلو، غرغر کردن، بالا کشیدن بینی و سرفه که به صورت غیر ارادی تجربه می شوند. این اختلالات عموما در دوران کودکی یا نوجوانی شروع می شود و ممکن است در طول زمان ثابت باشد و یا به طور متناوب دچار تشدید و تخفیف شود.
عوامل ایجاد کننده:
1- ژنتیک: بویژه در دوقلوها و به خصوص در دوقلوهای همسان شایع تر از دوقلوهای غیر همسان است
2- عوامل عصبی- شیمیای و عصبی-تشریحی
طبق شواهد غیر مستقیم در بروز اختلالات تیک دستگاه دو پامینی دخالت دارد. عوامل دارویی