Author: 19031

كميته آموزشي بيمارستان واسعي بخش روان

اگر زلزله کوچکی را تجربه کردید فراموش نکنید که ممکن است موج اصلی در راه باشد

هرچند رفع آن ها را احتمالا، رواندرماني حمايتي بينش گرا يا رفتاردرماني، تسهيل مي كند.هيپنوتيزم، داروهاي اضطراب زدا، ضدافسردگي ها و روش هاي رفتاري تمرينات تمدد ماهيچه اي مفيد واقع مي گردند. مداخلات:
- اين بيماران براي جلب توجه ديگران، دست به كارهايي مي نند كه بيش از توانايي هاي آن ها است، بايد آن ها راتشويق كرد تا محدوديت هاي خود را بپذيرند.
- به ناتوانايي هاي بيماران نبايد امتياز داد مثلا براي بيماري كه قادر به راه رفتن نيست نبايد صندلي چرخدار تهيه كرد. - بيماري را كه روي زمين ضعف كرده است از كمك مستقيم به او خودداري شود وفقط به برخاستن اورا تشويق نمود.

روان پرستاري 2: تاليف محسن كوشان و سعيد واقعي
پايگاه الكترونيكي خدمات پزشكي ايران

تهيه وتنظيمارويا حجازيان
بخش روان واسيعي
فروردين 92

نفع ثانویه:
منظور منافع ومزایای آشکاری است که بیمار در نتیجه ی بیمار شدن به دست می آورد. مثل رهایی از تعهدات وموقعیت های دشوار زندگی, اخذ حمایت وکمکی که در غیر این صورت قابل وصول نیست وکنترل رفتار دیگران.
لابل اينديفرانس:
يعني بيمارنسبت به چيزي كه اختلالي مهم شمرده مي شود،بي تفاوت است.
همانندسازي:
اين بيماران ممكن است علائم خود را بايك فرد مهم زندگي شان مثلاپدر،مادر يا شخص ديگري كه اخيرا فوت كرده است،همانندسازي نمايند.
سير و پيش آگهي:
علائم اختلال تبديلي در اكثر موارد ظرف چند روز ياكمتر از يك ماهةازبين مي رود. طبق گزارش ها،75درصد بيماران،ممكن است هرگزدچار تكرار علائم نشوند. اما 25 درصد آن ها، تحت استرس دوره هاي تازه اي از علائم پيدا مي كنند.
درمان:
از بين رفتن علائم معمولا خودبه خودي است.

تفاوت تشنج کاذب با تشنج واقعی:
- بیمار اگرچه ظاهرا واکنش نشان نمی دهد ولی بیهوش نیست.
- تشنج در تنهایی ودر جایی که احتمال خطر وجود دارد مثل سقوط رخ نمی دهد.
- حرکات تونیک کلونیک شبیه آنچه که در حملات صرعی دیده می شود نيست.
- بی اختیاری ادرار یا مدفوع, سیانوز, صدمه دیدن وگاز گرفتن زبان وجود ندارد.
- يافته های EEG نیز طبیعی می باشد.
- پس از تشنجات کاذب عکس العمل مردمکی و اق زدن, باقی مانده وغلظت پرولاکتین سرم بر خلاف تشنجات واقعی بالا نمی رود.
ساير علائم وابسته:
نفع اولیه: بیمار با کنارزدن تعارض های درونی از خودآگاه، به نفع اولیه که کاهش اضطراب است دست مي يابد.

تشخيص:
DSM تشخيص اختلال تبديلي را به علائمي كه بر اعمال حركتي ارادي وحسي تاثير مي گذارد(يعني علائم نورولوژيك) محدود كرده است. ارتباط زماني تنگاتنگي، ميان علائم وفشار رواني يا هيجان وجود دارد. فرد علائم را عامدانه وخودآگاهانه توليد نكرده است. اختلال جسمي شناخته شده اي نمي تواند آن را توجيه كند.
خصوصيات باليني:
ويژگي هاي كوري ولالي را، شايع ترين علائم تبديلي گزارش نموده اندبه طور كلي علائم را مي توان به صورت زير خلاصه نمود
نابهنجاری حرکتی:
فلج, بی تعادلی, دشواری بلع, استفراغ, بی صدایی, اختلال راه رفتن, ضعف عضلانی, لرزهای موزون آشکار, تیک های کره ای فرم و حرکات پرتابی
اختلالات هوشیاری:
تشنج کاذب و بیهوشی ممکن است مشاهده شود.

اختلال تبديلي:
اين اختلال،باوجود يك يا دو علامت نورولوژيك( مثلا فلج، كوري، وياپاراستزي ) كه با يك اختلال عصبي يا طبي شناخته شده، قابل توجيه نيست توصيف مي گردد.
به علاوه اين تشخيص ايجاب مي كند كه عوامل روانشناختي، باشروع يا تشديد علائم رابطه داشته باشند.
همه گيرشناسي:
از نظر شيوع، اين اختلال 10درصد در بيمارستان و5تا15 درصد تمام بيماران روانپزشكي سرپايي راتشكيل مي دهد. بيش از همه،در سنين نوجواني وجواني ديده مي شود. نسبت ابتلا در زنان دو برابر مردان است. و در گروه هاي اجتماعي –اقتصادي پايين وافراد كم سواد شايع تر است.
سبب شناسي:
طبق فرضيه ي روانكاوي، اختلال تبديلي از واپس زدن تعارض درون رواني ناخودآگاه وتبديل اضطراب به علائم جسمي به وجود مي آيد.عوامل زيست شناختي نيز در اختلال مطرح مي باشد.